Բան ՂԱ

Ա

Տե՜ր, տե՜ր գթության և ողորմության,

Անուն մեծության, ձայն ահագնալուր,

Կոչում սաստկության, համբավ անպարփակ,

Դողազդու բարբառ, հնչում հիասքանչ,

Բարերարության և ամենողորմ

Քաղցրության անսուտ հուսադրություն,

Որից սարսափած սասանվում են ողջ

Արարածները իրենց բնությամբ։

Ահիդ պակուցիչ սպառնալիքից

Սերովբեները ճախրում են, թևում,

Քերովբեները ամփոփվում են լուռ,

Պարուրվում է պարն հրեշտակների,

Երկնային բոլոր պետությունները

Հիացմամբ սարսում, ցնծում են դողով՝

Նավակատիքի անափ բերկրությամբ.

Դևերը սոսկում, և ընկրկում են գնդերը չարի,

Չքվում են սմքած հոգիները մութ ու խավարասեր,

Սկզբնաչարի հրեշտակները

Գահավիժում են անդունդներն ի վայր։

Խաչիդ նշանով խափանվում են խոլ

Հարձակումները ընդդիմամարտի,

Փակվում են քինոտ ամաղակեցիք ստորին բանտում,

Անլուծանելի հանգուցումներով

Կապվում են խմբերն հակառակորդի,

Մահազենների գումարտակները

Բանտվում են անել զնդանների մեջ,

Դիվականները պրկվում են ահեղ

Հրամաններիդ արգելաններում,

Դասակցությունը դիմախոսների

Կարկամում է ու սսկվում պապանձված,

Աներևույթի բազմությունները

Պարավանդվում են կորստյան հյուծմամբ

Եվ անլուծելի շղթաների մեջ

Նեղվում են բոլոր առաքյալները սուտքրիստոսի։

Բ

Կեսգիշերային այս լռության մեջ

Նշանդ օրհնյալ՝ ձեռքիս մատներով

Քեզ եմ կարկառում, ո՜վ ամենատես,

Որ անգիտության խավարով երբեք չես աղոտանում,

Այլ բնակվում ես ու հանգչում ես միշտ

Անմատույց լույսի ջինջ ոլորտներում։

Գոհաբանությամբ աղաչում եմ քեզ՝

Ա՛ռ վշտահարիս հզոր թևերիդ պաշտպանության տակ,

Փրկի՛ր ներխուժող խուռնամբոխ պղտոր այս ցնորքներից,

Մաքրի՛ր լիովին զգայարանը սրտիս տեսության,

Կենացդ փայտով ամրապնդի՛ր ինձ

Այս տխրաթախիծ անուրջների դեմ,

Արյամբդ ցողի՛ր իմ կացարանի շուրջն ամբողջությամբ,

Կողիդ կենարար սուրբ կաթիլներով

Սրսկի՛ր ճամփան իմ ելումուտի,

Քառաթևդ թող լինի մշտապես երդիս պահապան,

Վեր հառած աչքիս տեսության հանդեպ

Թող որ պատկերվի խորհուրդը միայն

Ամենափրկիչ տառապանքներիդ,

Չարչարանքների քո գործիքը թող

Սեմիս ճակատին դրոշմվի ամուր,

Հավատքը հույսիս՝ կախվի հանապազ ծառիցդ օրհնության։

Սանձի՛ր սրանցով, տե՛ր, հոգեսպանին.

Թող որ մուտք գործի պաշտպանը լույսի ինձ մոտ անխափան.

Թեթևացրո՛ւ բեռը պարտքերիս՝

Անլուր ցավերիս ծանրությամբ հանդերձ։

Եվ ահա մահճում, ամփոփված մտքիս լռարանի մեջ,

Մտաբերելով պտուղները դառն հուսահատության՝

Խոստովանում եմ ամենագետիդ

Անօրեն ու չար գործերս բոլոր։

Գ

Հանգստացրո՛ւ հոգնատանջիս, տե՜ր,

Այսքա՜ն բազմածուփ տառապանքներից,

Ցրի՛ր կործանվող հոգուս տագնապներն ամենավարան,

Դառնությունները վշտերով հանդերձ,

Հառաչանքները ցավագնած սրտիս,

Թշվառություններն իրենց անձկությամբ,

Խորտակումներիս ողբը դառնահեծ,

Վհատությունն իր վարանումներով,

Տատամսումներն այս իրենց թմրությամբ,

Արբեցությունն իր հիմարության հետ,

Տարակույսներն այս խենթ ու խելագար,

Սիրո սառումն ու տարփական ախտի հրայրքներն անշեջ։

Օգնակա՛ն եղիր տկարիս, տարտամ ու բազմատխուր,

Բարեգործ աջով քո շնորհաձիր,

Նորոգող ձեռքով, մատով կենսաբաշխ,

Մշտափայլ փառքով, հարակայությամբ անապակ, անեղծ,

Զվարթ երեսով, այնքա՜ն պաշտելի Էիդ իսկությամբ

Եվ քո բարձրությամբ երկրպագելի։

Կտրի՛ր չարաչար հեծեծանքներն այս կործանիչ խեղդման,

Խափանի՛ր չարի հնարքները նոր

Եվ բանսարկուի խարդավանքը հին,

Ի մահ ձգողի դրդումներն օտար,

Հանապազաջան եղեռնագործի

Մտապատկերներն անարգ, անվայել,

Դժնդակ դևի որոգայթները ցնորապատիր,

Թովիչ կախարդի բոցաշնչությունն աղվական ու մեղկ։

Պահի՛ր անվրդով այս մահանման հանգստավայրում՝

Թաքուն մտքերից, սխալմունքներից նոր ու անսովոր,

Գայթումներից մեծ, այլև փոքրագույն սայթաքումներից,

Ձանձրություններից չար ու պատրական։

Վանի՛ր հանցավոր ծառայիս խելք ու զգայությունից՝

Մտքերն անպատեհ, կրքերն ախտաբույծ, վարքը բասրական,

Դեպքերն անպատկառ, հետքերը խոտոր,

Պատրանքներն ունայն ու ձաղածանակ,

Խոկումներն անարգ, բարբաջանքները արհամարհելի։

Դ

Ապավինածիս բարձրյալիդ պահի՛ր

Անխաթար հոգով, մարմնով անարատ՝

Հողմերի շնչից, ալեբախումից հորդ հեղեղների,

Փոթորիկների լլկանքից դժխեմ,

Խոլ մրրիկների պոռթկումից վայրագ

Ու գազանների հարձակումներից։

Աչքս փակելիս սրտիս նայվածքը թող չմթագնի,

Այլ զվարթանա, պայծառ տեսք առնի ու վայելչանա,

Փայլի քեզ հետ, տե՜ր Հիսուս Քրիստոս,

Անշիջանելի լուսավոր վառմամբ։

Խոսքովդ մաքրի՛ր իմ ննջատեղին՝

Նենգություններից, մտազբաղումից երկրասիրական,

Մեծիդ ատելի հիշատակներից,

Մտորումներից, վերնամարտ ու վես,

Հանցապարտական խենթություններից,

Տիրադավումից երախտամոռաց

Եվ աստվածընդդեմ մոլություններից հերձվածողական։

Ինձ խնամակա՛լ եղիր գնդերով վերնայիններիդ,

Պետություններով և իշխանությամբ,

Սուրբ աստվածության մաքուր, զորավոր

Ու անպարտելի պաշտոնյաներով.

Առաքյալները ավետարանով թող ինձ պաշտպանեն,

Մարգարեները՝ կտակարանով,

Երջանիկները՝ մաղթանքով իրենց,

Որ մատուցեցին վախճանի ժամին։

Որպեսզի նիրհեմ երկյուղով ու քեզ հաճո տրտմությամբ

Եվ ուրախությամբ, քո շնորհներով, արթնանամ կրկին.

Թե վհատությամբ ննջելու լինեմ,

Թող հառնեմ դարձյալ հոգու բերկրությամբ.

Եթե մեղքերով մտնեմ անկողին,

Թող մաքուր խղճով, անբիծ, անաղարտ վեր կենամ նորեն։

Ե

Լսի՛ր դառնահեծ ու հառաչաձայն

Խնդրանքներն իմ այս, միա՜կ բազմագութ,

Սուրբ Աստվածածնիդ և բոլոր ընտիր

Արդարների ու նահատակների բարեխոսությամբ։

Բոլորի կողմից, անմահական սուրբ

Հրեշտակների դասի միջոցով,

Իմ գոչմամբ փառք եմ վերառաքում քեզ՝

Ի գովեստ քո Հոր և մեր Աստծո,

Սուրբ Հոգուդ, համայնն հաստող, նորոգող՝

Հավիտյաններից հավիտյանս. ամեն։