Բան Ժ

Ա

Եւ արդ, քանզի միապէս մատնէ կորստեան

Ե՛ւ զղջումնն ուժգնապէս, ե՛ւ մեղանչելն մոլեգնաբար,

Զի թէ եւ աւտարացեղ իմն են ի միմեանց այլայլութիւնք նմանութեանցն,

Սակայն զկերպարանս երկաքանչիւրոցն առ միմեանս եդեալ՝

Զմի եւ զնոյն վհատութեան ծնունդս արտադրեն.

Զի մինն զհզաւրին ձեռն իբր ապիկար թերահաւատէ,

Իսկ միւսն, ըստ նմանութեան քառոտանեաց պաճարեղինաց,

Յանզգայս եղեալ՝ զյուսոյն առասան խզէ,

Վասն որոյ, ընդ առաջնումն միշտ փաղաքշեալ, հանապազ խնդայ սատանայ,

Իսկ երկրորդաւն, ըստ նմանութեան լափլիզող, դժոխորովայն գազանի,

Իբր կերակրով՝ արեամբ պարարի։

Բ

Եւ արդ, իբր զգանեալ բազմահարուածեան հեծանաւ

Եւ յափն մահու ժամանեալ,

Դոյզն ինչ դարձումն շնչոյ ընկալեալ

Եւ յոգի կենդանի եկեալ՝

Կազդուրեցայց, պատսպարեցայց, կանգնեցայց,

Յարեայց յանկենդանականս կորստենէ,

Աւժանդակեալ Քրիստոսի ձեռամբն,

Որ գթածն է յամենայնի,

Ի բարերար յերկնաւոր Հաւրէն

Փրկութեան եւ բժշկութեան պտուղ ընձեռեալ

Ինձ՝ մեղուցելոյս, ախտացելոյս եւ մահացելոյս։

Եւ սկզբնաւոր ողբերգութեան այսր աղերսանաց

Զհաւատոցն շինուած կառուցից.

Քանզի եւ ոմն ի նախնեացն, սոքիմբք զինեալ,

Փոխեցաւ իսկոյն յանմահականն վիճակ վերին,

Զապաշխարութեանն դեղ ընկալեալ՝ ապաշաւանաց թոշակաւն

Զգրաւականն անեղծութեան աստէն ժառանգեաց։

Ի վեր, քան զորոց առաքեալ ընդ նմին ցուցանէ,

Որք, զհանդէսն մրցանակին յերկրի կատարեալ,

Ապագայիցն եւ երկնաւորացն յուսոյ հաւատացին

Եւ անտեսցին ճոխութեամբ փարթամացան։

Գ

Նա զի եւ ի մահ մեղուցեալն,

Եւ ի մետաղս այսոցն կրկին ընկլուզեալն,

Եւ յանդունդս չարեաց սուզեալն

Ունի զայս նշոյլ փրկութեան կենաց՝

Վերստին գտանել սովաւ ելս քաւութեան,

Իբր պարտաւորն աչաց անձրեւով յամենակալին գթութեանց

Կրկին բարգաւաճեալ երկիր, նուիրեալ Հոգւոյն աստուծոյ,

Ամենահրաշ ծաղկաւէտ գտաւ։

Իսկ զխրախոյս տէրունի պաշտելի բանին յիշեալ առ սմին՝

Զամենայն ինչ հնարաւոր է այնմ, որ հաւատայն,

Է զի եւ զչափն ընտրականացն բարեմասնութեան

Աստուծոյ հաճելեացն զննեալ աստանաւր՝

Զայս պատկեր բանի ընկալաք նախնի գահերէց

Առ ի սրբութեանցն մոտ սովիմբ հանդերձել,

Առանց որոյ եւ ոչ տէրն փառաց

Զիւրսն առ մեզ հրաշագործեաց զաւրութիւնս,

Եթէ ոչ նախ լծակից խնդրեաց

Բարերարութեանն իւրոյ զհաւատսն մեր։

Ուստի եւ կեանս ընձեռել զաւրէ

Ինքնիշխան բաւականութեամբ՝ առընթեր գոլով աստուծոյ,

Քանզի՝ Հաւատք քո կեցուցին զքեզ,

Աւրհնաբանեալն աստուծոյ բերան վկայեաց։

Դ

Քանզի արդարեւ սեռն տեսութիւն,

Եւ կատարեալ իմաստութիւն,

Եւ առ աստուած ընտանութիւն,

Եւ բարձրելոյն ծանաւթութիւն

Հաւատոց մասն երջանիկ եւ ընտրեալ անուն,

Որ յարաձգեալ մնայ անվթար եւ անփակելի՝

Պատուակից գոլով սիրոյ եւ յուսոյ։

Զի եթէ փոքու սերմանի գոյի՝

Հատի մանանխոյ չափոյ նուաստի հաւատք

Զլերանց մեծութիւն փոխէ զաւրեղապէս ի սիրտս ծովու,

Ապա յիրաւի ընկալաք զսոյն սկզբնաշաւիղ առաջնորդ կենաց՝

Աներկմիտ պաշտաւն առ աստուած,

Որ զապառնիսն եւ զծածկեալսն

Առանց երկբայութեան ի հոգւոյն աչս տեսանէ

Երրորդութեանն փառատրելի անուամբն պատուեալ հաւատք՝

Ընդ սիրոյն դասեալ եւ յուսոյ։

Զի թէ եւ զերիսն հատուածս առանձնաւորականս

Ի մի եւ ի նոյն խորհուրդ դիտեսցես,

Յաւէտ մեծասցիս նոքաւք ի յաստուած,

Քանզի թէ հաւատաս ի նա՝ եւ սիրես,

Որով եւ յուսաս աներեւութից պարգեւաց նորին։

Նմա փա՜ռք յաւիտեանս։

Ամէն։